‘Het leven gaat niet over rozen’, ‘ieder huisje heeft zijn kruisje’, oude gezegden die duidelijk maken dat er in ieders leven wel nare dingen gebeuren. En die gezegden zijn tijdloos; ook nu zijn er tal van situaties die je mogelijk liever had vermeden of niet had gehad. Misschien had je liever gehad dat het tijdens je uitje niet had geregend, kijk je op tegen een bepaald overleg of meeting, kun je door ziekte niet met je vrienden mee naar een festival, of hangt er mogelijk ontslag boven je hoofd. Wat het ook is, de realiteit is dat het leven nu eenmaal gebeurt.

 De vraag is: hoe ga je ermee om? Of anders gezegd: hoe ben jij aanwezig met wat is?

 Michael A. Singer beschrijft het to-the-point in zijn inspirerende boek ‘Geluk zonder voorwaarden’: ‘Dat we in het dagelijks leven voortdurend stress en spanning opbouwen, is gemakkelijk te constateren. Maar om die neiging te kunnen begrijpen zullen we op de eerste plaats moeten onderzoeken waarom we het leven gewoon niet nemen zoals het is. Wat is dat toch in ons dat de kracht heeft zich tegen de realiteit te verzetten? Als je zorgvuldig kijkt, zul je zien dat het het Zelf is, je diepste wezen, dat over deze kracht beschikt. Een ander woord ervoor is wilskracht. (…)

Het is verbazingwekkend om te zien wat we allemaal met onze wilskracht voor elkaar kunnen krijgen. Toch gebruiken we onze wil voornamelijk om de stroom van het leven te weerstreven. (…) Maar wat heeft het voor zin je te verzetten tegen dingen die al gebeurd zijn? (…)

In feite is het nooit de situatie zelf waartegen we ons verzetten. Als iemand iets zegt wat ons niet bevalt, kunnen we dit door tegen te sputteren niet meer ongedaan maken. Waar we ons in werkelijkheid tegen verzetten, is wat we vanbinnen ervaren als zoiets gebeurt. We willen er niet door geraakt worden (…). Wat we in eerste instantie louter zintuiglijk waarnemen, zal uiteindelijk in ons mentale en emotionele energiereservoir terechtkomen en de energie in beweging brengen. (…) Blokkeer je deze energiestroom met je wilskracht, dan zijn spanningen het resultaat. Je kunt jezelf volkomen uitputten in je gevecht tegen één enkele gebeurtenis of zelfs één enkele gedachte of één enkel gevoel.’ (pag. 197 – 199)

 De dingen die in je leven nu eenmaal gebeuren veroorzaken geen stress of spanning. Het is je verzet of weerstand ertegen die daarvoor verantwoordelijk is. Als je dat mechanisme bewust doorziet, ontstaat er een keuze: je kunt ervoor kiezen je niet langer te verzetten. Dan ontstaat er ruimte en komt er veel energie vrij. ‘Ja, maar,’ hoor ik je denken, ‘betekent dat dan dat ik het ermee eens moet zijn of dat ik het zelfs goedkeur?’ Nee, dat hoeft niet het geval te zijn. Je aanvaardt wél dát het gebeurd is. En van daaruit kies je in vrijheid wie je wilt zijn en wat je wilt doen.

 Hoe ben jij aanwezig met wat er is, met wat er in jouw leven gebeurt? Ben je in staat om de energiebeweging in jou niet vast te zetten, maar ‘gewoon’ te laten stromen? Oefen eens deze week een paar keer met onvoorwaardelijk ‘ja’ zeggen tegen wat er gebeurt en merk op wat het je brengt.

 Ik wens je veel inzichten en plezier!