Twee weken geleden kregen we een verontrustend telefoontje. We werden gebeld door een begeleider van de woning waar onze zoon Thijs zijn thuis heeft (zie mijn eerdere blog ‘alles is al goed’). Ze informeerde ons dat één van zijn mede-bewoners verdacht werd van en getest was op Covid-19.

Het is herfst, de bladeren vallen voorzichtig van de bomen, de zon blijft schuil achter een dik pak wolken, het vooruitzicht van een winter met allerlei Corona-maatregelen. Je zou er somber van kunnen wordenHoe houd je in deze tijden je humeur op peil? 

Er zijn 3 vragen, die ik ooit van Jack Canfield heb geleerd, die ervoor zorgen dat je met een positieve blik naar de wereld blijft kijken.

Ga je uit van angst of vertrouwen? 

Die vraag komt steeds vaker terug in de coachsessies die ik begeleidDeze vraag onderzoeken leidt vaak tot het inzicht dat, hoe subtiel ook, angst vaak de drijfveer is.Wat als dat wat ik wil doen misgaat of niet (helemaal) lukt?” “Wat als de ander het er niet mee eens is?” “Wat als …”. Op basis van dit inzicht kun je de vraag ook omdraaien: “Wat heb ik er voor nodig om uit te gaan van vertrouwen? En wat zou dat mogelijk maken?”

Twee weken geleden reed ik (Sander) naar Denemarken en 5 dagen later ook weer terug. Ik volgde daar een 4-daagse opleiding RIM Essential Training. Het was een geweldige, inspirerende training die mijn intuïtieve coachvaardigheden verder heeft aangescherpt. Maar dat is niet de reden dat ik dit hier schrijf. Ik heb iets zeer wezenlijks ontdekt over de reis zelf. 

De zomervakantie en ook de zomer zelf loopt langzaam ten einde. Hoe heb jij de zomer beleefd? Misschien was het een tijd voor reflectie en bezinning? Of heb je even alles helemaal de boel de boel gelaten en ben jetot rust gekomen? Of misschien wel beide?Wat je ook hebt gedaan, ik hoop dat je er van genoten hebt! 

Voor mij (Sander) was de zomer anders dan anders.

Je hebt mogelijk wel eens gehoord ‘alles is energie in beweging of woorden van gelijke strekking. Maar wat is daarvan nu de relevantie voor het leven van alledag?  

Energie staat nooit volledig stil - het is ofwel aan het uitbreiden of aan het inkrimpen, het groeit of valt uiteenAlles heeft een ritme en een patroonDe beweging van groter worden of juist kleiner gebeurt in alles inje leven, in je werk, in projecten die je onderneemt en ook in je privé leven

Vorige week werd onze dochter Sietske 18 jaarIk heb het ervaren als een echt transitie-moment. Los van feitelijke omstandigheden (zo mag ze nu stemmen, zelfstandig autorijden, zelf haar belastingen, zorgverzekering en bankzaken regelen en nog meer) voelt de overgang van 17 naar 18 heel anders dan eerdere verjaardagen. Alsof er een eind komt aan een periode en de volgende net op het punt staat te beginnen. 

Deze week wordt mijn dochter Sietske 18 jaarAnderhalve week geleden is ze geslaagd voor haar VWO-diplomaSupertrots zijn we op haarSinds twee weken mogen we ook weer naar onze zoon Thijs toe (hij heeft een ernstige verstandelijke beperking en woont in een zorginstelling)Ik heb hem, na 2,5 maand, eindelijk weer kunnen knuffelen en in de ogen aankijken. Heerlijk! Langzaam gaan we weer terug naar een vorm van de situatie die we voor de Corona-maatregelen kenden. 

We zitten inmiddels in week 11 van de zogenaamde ‘intelligente lockdown. Eén van de mooiste dingen die het me (Sander), tot nu, heeft gebrachtis het besef wat echt belangrijk voor me isDoor wekenlang uitsluitend vanuit huis te leven en te werken blijkt dat ik eigenlijk niet zoveel nodig heben dat een ‘eenvoudig’ leven heel fijn kan zijnMisschien herken je dit wel. 

Een paar weken terug las ik (Sander) een bericht dat het ommetje door de buurt of wijkweer helemaal terug isDat geldt ook voor mij; sinds een paar maanden ga ik (bijna) elke dag even ‘mezelf uitlaten’, zoals ik dat noem. Soms wandel ik een rondje van 10  minuten, meestal van 25 minuten en af en toe nog iets langer. Ik vind het heerlijk om buiten te zijn en mijn lichaam in beweging te zetten. Misschien herken je dat wel. 

Zo’n 10 jaar geleden heb ik (Sander) met veel moeite geleerd dat tegen iemand zeggen dat je iets niet alléén kunt en om hulp vragen helemaal oké is. Dat dat niet betekent dat je faalt.

Me kwetsbaar opstellen en om hulp vragen, ik ben er over de jaren beter en sneller in geworden. Maar toch is het nog niet helemaal een tweede natuur geworden, zo bleek deze week.

Recentelijk had ik het enorme plezier te praten met Eef Loozen, Area Manager People & Culture (HR) werkzaam bij IKEA.

In 2018 heeft Eef kennis gemaakt met Transformational Presence tijdens een 2-daagse in-company leiderschapsworkshop. Daarna in 2019, besloot ze de opleiding ‘Intuïtief Coachen met Impact’ Transformational Presence Intensive Course te volgen. Deze opleiding vindt plaats in 5 dagen en 5 online-bijeenkomsten verspreid over 6 maanden.

Ik was ontzettend nieuwsgierig hoe Transformational Presence haar ondersteunt in deze roerige en onzekere tijden.

Eén van de dingen die me (Sander) in de verschillende media opvallen is de aandacht voor het goede in de mens. Vóór de corona-tijd waren de journaals en de kranten bijna uitsluitend gevuld met verhalen en beelden van het negatieve; van oorlog, armoede, vluchtelingen en politieke onenigheid. Nu is er veel meer ruimte om ook de andere kant van de menselijke samenleving te laten zien. Bijvoorbeeld de spontane acties om alle zorgmedewerkers een hart onder de riem te steken, balkons die als concertpodium worden benut of studenten die uit zichzelf boodschappen gaan doen voor de ouderen in de buurt. 

Voorzichtig zijn we ook de afgelopen twee weken gaan denken aan de situatie ná de corona-crisis. Gaan we weer terug naar ‘normaal’ of is er echt iets wezenlijks verandert?

Unthinkable

 Het ondenkbare is realiteit geworden. Een paar voorbeelden. Vier weken geleden bezocht ik nog een wedstrijd in het betaald voetbal. Volstrekt ondenkbaar nu. Ik heb al ruim een maand geen brandstof getankt. Mijn dochter heeft als eindexamenleerling, zonder het op dat moment te beseffen, al op 6 maart haar laatste schooldag gehad. Allemaal voorbeelden die tot voor kort geheel ondenkbaar waren. En wellicht, zo kan ik me voorstellen, heb jij ook nog vele andere voorbeelden.

Plaatje18maart2020

Gezien de uitzonderlijke situatie waarin ons land verkeert m.b.t. het coronavirus hebben Jo en Sander ervoor gekozen voor deze keer een gezamenlijke blog te schrijven. 

Met de verspreiding van het coronavirus, de bijbehorende adviezen en maatregelen en alle nieuws en berichten hierover in de pers en op social media, merken we allen aan den lijve hoe het is en voelt om ons te bevinden in een zeer onzekere wereld die in een razendsnel tempo  verandert. Omstandigheden en ontwikkelingen zijn op dit moment uitdagend, complex en voor een belangrijk deel onvoorspelbaar. De vraag is: hoe ga je hier nu zo goed mogelijk mee om?

‘Ik ben benieuwd!’Ik (Sander) merk dat ik deze woorden vaak zeg op een dag. En als ik er goed naar kijk, steeds meer. Nieuwsgierigheid is niet alleen een groot talent, zoals Paul Verhoeven stelt, het is ook, en misschien wel vooral, een grote kracht. En steeds meer een noodzakelijke kracht om in de huidige tijd flexibel en effectief te kunnen zijn. 

Zo helpt nieuwsgierig zijn me om onbevangen, met een open hart en geestin nieuwe situaties te stappen. Geen zorgen vooraf of verwachtingen die ik van mezelf zou moeten waarmaken, maar gewoon nieuwsgierig naar wat komen gaat. 

Sinds september 2016spreek ik (Sander) elke werkdag om 07.55 uur mijn ‘accountability partner’ Lotte uit Denemarken (via Skype)Dit gesprek duurt niet langer dan 5 minuten. Toen we hiermee begonnen stelden we elkaar 2 vragen:

  • Heb je gedaan wat je gisteren zei dat je ging doen?
  • Wat ga je vandaag doen?

Als het antwoord op vraag 1 ‘nee’ is, dan stelt de ander de vraag: ‘wat heb je dan belangrijker gemaakt?’

Met gepaste trots stel ik (Sander) je graag voor aan mijn grootste inspiratiebron, mijn zoon Thijs! 

Thijs is net eind vorige maand 19 jaar geworden. Hij is een vrolijke vent met een zeer ernstige verstandelijke beperking. Zijn ontwikkelingsleeftijd is ongeveer 1 jaar. Hij praat niet en is niet zindelijkWel kan hij lopen en ongelooflijk goed liedjes neuriën. Hij heeft een uitgebreid repertoire aan kinder-, sinterklaas- en kerstliedjes. Overal waar hij komt brengt hij vrolijkheid en lichtheid. Zijn lach werkt aanstekelijk. 

De hoeveelheid informatie die we nu in één week via de krant tot ons krijgen is evenveel als iemand, die in de 18e eeuw leefde, in zijn hele leven te verwerken kreeg. Technologische ontwikkelingen volgen elkaar steeds sneller op. 20 jaar geleden waren we al blij dat we mobiel konden bellen, nu hebben we altijd en overal toegang tot een hele encyclopedie aan gegevens en zijn we altijd en overal in contact met wie we maar willen, waar ook ter wereld. Dit biedt ons veel kansen èn het is ook een pittige uitdaging om met de overvloed aan informatie en constante veranderingen om te gaan. Onze breinen zijn namelijk niet zo veel en snel geëvolueerd sinds de 18de eeuw!
De complexiteit van de wereld waarin we leven en werken neemt exponentieel toe. Om effectief om te kunnen gaan met die toenemende complexiteit worden we gevraagd nieuwe vermogens aan te boren en nieuwe vaardigheden te ontwikkelen. Voordat we daar het licht op zetten en concreet maken wat die vermogens zijn, en vooral, hoe je die kunt ontwikkelen, is het eerst nodig om een duidelijk onderscheid te maken tussen 'complex' en 'gecompliceerd'. 

"Wanneer je de manier verandert waarop je naar dingen kijkt, veranderen de dingen waar je naar kijkt" ~ Max Planck (Duits natuurkundige)

Dit is al lang één van mijn favoriete citaten. Het is een fundamenteel geloof van mij, dat richting geeft aan hoe ik leef en werk. Namelijk, het is niet de situatie – het ding dat voor je ligt – die je ervaring bepaalt, het is de betekenis die je eraan hecht. De manier waarop je dingen ervaart, of 'ziet', en de gedachten die je over een bepaalde situatie of uitdaging hebt, bepalen hoe je je erover voelt, hoe je ermee omgaat en wat je ervan leert, of niet. Ze zullen jouw realiteit van de situatie bepalen.

In organisaties en ook in mijn eigen leven werk ik met het eenvoudige en krachtige Transformational Presence framework: de 'Vier Niveaus van Betrokkenheid’ of 'DiSCO' model.

Met dit raamwerk kan ik en degenen met wie ik werk vrijkomen van het verstrikt zijn in een probleem, en komen tot het identificeren van het potentieel, nieuwe mogelijkheden en het leren in wat er ook gebeurt. En dit kan je toepassen in elke situatie of uitdaging.

"We leven niet in een tijdperk van verandering, maar in een verandering van tijdperk." In deze quote van Jan Rotmans, hoogleraar Transitiekunde aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam gaat veel waarheid schuil. Al ruim 500 jaar, sinds het begin van de Renaissance, hebben we als mens de rede vooropgesteld. De uitspraak toegeschreven aan René Descartes "ik denk dus ik besta" vat dit perspectief mooi samen. De wetenschappelijke benadering die hieruit is voortgevloeid heeft ons veel welvaart gebracht. 

In de meest recente decennia echter lopen we langzaam maar zeker tegen de grenzen van onze rationele vermogens aan. Niet alles is meer op te lossen door te analyseren en te plannen. We leven meer en meer in een VUCA-wereld (VUCA staat voor 'volatile, uncertain, complex, ambiguous'), waar de enige zekerheid de continue ónzekerheid en steeds groter wordende complexiteit lijkt te zijn. We zien steeds meer informatie op ons afkomen en de snelheid van technologische innovatie neemt exponentieel toe. Situaties, zowel privé als zakelijk, worden minder en minder voorspelbaar. Hoe gaan we daar als mens nu mee om?

“Hoe kan het zijn dat zoiets simpels en lichts zo snel zulke diepe en wezenlijke inzichten kan geven?”

Deze opmerking kwam van een verraste vrouw net na het doen van een 20 minuten Transformational Presence oefening. Transformational Presence is een krachtige, actieve, en vaak beweeglijke manier om snel en effectief aan de slag te gaan met een vraagstuk, uitdaging of probleem waar je mee worstelt en waar je stappen in wilt maken.

In mijn coachingspraktijk merk ik steeds weer op hoe sterk we als mens zijn geconditioneerd om naar het verleden te kijken als er iets gebeurt in ons leven wat ons niet zint. Of het nu een externe gebeurtenis is die ons overkomt of een bewustwording van eigen ineffectieve gedragspatronen. De aller, allereerste reactie is steevast ‘hoe kon dat nu gebeuren?’ of ‘waarom doe ik dat eigenlijk?’ of ‘hoe is het zo gekomen?’ of uitingen van gelijke strekking.

Transformational Presence heeft alles te maken met het creëren van de beste omstandigheden om een impactvolle, blijvende verandering - transformatie – plaats te laten vinden.

Het helpt ons om het grootste potentieel in mensen, ideeën, projecten en omstandigheden te herkennen en om dat potentieel in de praktijk vorm te geven en te ontwikkelen.

Stuur mij de wekelijkse Thought for the Week